Politiek debat? Nonsens.

 Vanavond heb ik, heel even, naar het debat tussen de zes politieke leiders gekeken. Heel even, hoor. Het was op een commerciële zender en ja, daar zag ik meer reclame dan inhoud van het debat. In een van die reclames was er een mijnheer, met een hele arrogante stem, die belde om een alarm installatie in zijn huis 'aangesmeerd' te krijgen, er waren reclames van Kruidvat, die gewoon waren gejat van de Appie, reclames die ook nogal 'irri' zijn, overigens.

Maar goed, wat me opviel vanavond, tijdens dat korte bezoek aan die commerciële zender, was dat ik nu zes politieke bonzen zag, die allemaal hun credo's/meningen verdedigden. Ik vond het allemaal gelijkluidend: allemaal het beste voor ons land, voor ons volk en ja hoor, allemaal tegen de Corona.

Maar, dacht ik, het is net of ik zes supermarkt CEO's tegen elkaar hoor praten/reclame maken. De CEO's van, zeg: Appie, Albert Heijn natuurlijk, die grote uit Zaandam, de CEO van JUMBO, ergens uit Brabant, maar ook de topman van de VOMAR, een winkel waar ik zelf heb gewerkt en die mij zowaar een publicatieverbod oplegde. Ik leg dat nog wel eens uit, hoor, maar stel dat de hoogste baas van de DEKA markt er zou staan of die mensen van de ALDI en de LIDL? En dat zij in een debat zouden geraken?

'Ja maar', zou de eerste zeggen, 'mijn vlees is het meest verse dat er is'. De tweede zou dan: 'maar mijn groente is geweldig, dat weet heel het land.' Nummer drie: 'mijn brood is zo goed en knapperig, kom het maar proeven.' Even een slokje water natuurlijk maar dan CEO nummer vier: 'onze zuivel wordt alom in het land genoemd, qua smaak en voedingswaarde'. Boos staat nummer vijf op: 'ons gebak staat op een super hoog peil, daar kan niemand, jullie al helemaal niet, tegen op.' De laatste die een duit in het, al hele volle zakje gaat doen, zegt dan: 'wij hebben de meest verse kaasproducten. Dus zo!' En hij steekt zijn tong uit.

Tja, dat is zoals ik het vanavond even onderging. De slager die zijn eigen vlees keurt, de melkboer die zijn eigen kaas en eieren heeft geproefd en als beste heeft aangewezen, de bakker die zijn eigen brood aanprijst, noem maar op.

De politiek is een beroep, net als de mensen die ik hiervoor noemde een beroep hebben en het beste willen voor hun bedrijf of bedrijfjes. Met die uitzondering: de CEO's van grote of minder grote bedrijven hebben een achterban, die hun kan straffen door bijvoorbeeld een staking uit te roepen of door een door hen verkozen OR weg te stemmen. Waarna die CEO's al weer snel over kunnen en gaan stappen naar een volgend management schap.

Politici kunnen helaas alleen afgestraft worden door niet op hen te stemmen. Maar dan volgen er vaak andere jobs hoor. Kijk naar al die oudere ex Kamerleden/ministers die nu in allemaal overheden zitten? Rosenmöller onder andere. Rouvoet, Kant, Van Boxtel. Dat soort figuren komen altijd weer op hun pootjes terecht. 

(Er is ook nog die engbek van de VVD, ik heb zijn naam uit mijn geheugen gewist, hij deed iets fout bij de VVD, belazerde de belastingen en speelde met treintjes en is nu iets bij de woningbouw vereniging?)

Maar hoe vaak komt een gewone man/vrouw die ontslagen wordt weer op zijn of haar pootjes terecht? Die is vaak afhankelijk van het UWV, zullen we het over die instantie een andere keer eens hebben? Nee, als 'gewone man/vrouw' kom je, na een ontslag, niet gauw meer aan de bak.

Ik weet overigens geen enkele partij die je, als 'zo'n verslagen mens', je wel hoop geeft en je er wel weer boven op helpt?

Een korte

 Ja, het zal een kort Blogje worden, vooral omdat ik niet echt, nu ja, wie wel, geïnspireerd is dezer dagen om en vlot en belangrijk Blog te schrijven? (Zelfs mijn spelling account is traag en niet echt mee werkend, merk ik nu.)

 Dus ja, het wordt een kort berichtje, meer omdat ik wel iets moet schrijven om niet mijn 'licentie' bij Blog kwijt te raken, maar ook omdat ik wat kwijt wilde over namen, nu ja, achternamen, natuurlijk.

Misschien heb ik het allemaal wel eens verteld.

Ik gaf op mijn FB pagina al mee dat ik de naam van de mijnheer die het 'zout strooien' tegen de gladheid op onze snelwegen grappig vond, hij heet namelijk  "Slippens". Er zijn wel een heleboel namen meer, die ik apart of, in dit geval bijzonder en historisch vind. Om te beginnen, nu ja, da's niet echt apart, is de naam van een goede vriend van mij, ene Frans, met de achternaam Schuiling bedeeld. Nu ja, een gewone achternaam, toch? Denk je. Maar een van zijn voorvaders was een ware zeeheld en de naam Schuiling is ook nog eens toegekend aan een van (toen nog) Hr. Ms. schepen. Een mijnenveger, weliswaar, maar dan toch. 

Met diezelfde vriend bezocht ik ooit, toen dat nog allemaal mocht en kon en zo, het Mariniers museum in Rotterdam. Een aanrader, overigens, doe dat als het weer mag. Tot zijn, maar vooral mijn, stomme verbazing zagen we daar diverse zaken van zijn familielid van ooit.

Soit: over namen, dus.  Een van de meest vreemde namen die ik ooit tegenkwam was 'Dubbele Weerstand.' Ik had die naam/namen nooit gehoord, maar de drager van die naam vertelde dat die vrij vaak voorkwam in zijn geboorte plaats: 'Op Urk', vermeldde hij trots. Hoe hij aan zijn naam kwam, vroeg ik, maar, ja, nee, dat wist 'ie niet, een traditionele naam in de familie, vertelde hij. Nu ja, een aardige vent, die het overigens niet gemaakt heeft bij de marine.

Een aparte naam had ook de man die 'Der Nederlanden' heette en die, desgevraagd, wat een mooi en oud woord, overigens, ik houd van dat soort woorden, me vertelde dat hij een 'nazaat', ook alweer zo een heerlijk oud woord, was van een van de eerste koningen van ons land. "Van Willem de derde", dacht hij. Willem I was te netjes, voor zover Oranjes netjes kunnen zijn*, Willem 2 was geen vrouwenliefhebber, maar zijn zoon dan weer heel wel. Tsja, ga der maar aan staan!

Goed, de laatste: Ik heb ooit een man gekend die Hartwich heette. Zijn voornaam dan. Toen ik hem aansprak zij hij dat het als "Hattrick' moest worden uitgesproken. 'Maar', zei ik, 'hattrick is toch een voetbal, nu ja een sportterm?' Dat was inderdaad zo, vertelde hij. 'Mijn vader was gek op voetbal. Ik ben de derde zoon van vier zonen. Dus werd ik 'hattrick' genoemd.' 'Ik zou wel eens een biertje met je vader willen drinken', grapte ik. 'Ja, dat zou leuk zijn. Mijn ouwe heer doet in olie en zo. Mij jongste broer, de vierde van vier, heet dus: Olievier.'

Tja, soms wordt de wereld te gek voor woorden? Ik heb die pa nooit ontmoet, de Hattrick en Olievier zijn ook uit mijn wereld verdwenen, maar leuke verhalen zijn het wel. 

Die oranje kliek is er weer eens aan toegevoegd: de bemoeienis van het koninklijk huis met de vrijlating van die rare man 'Poch', die, zoals men zei, mensen uit vliegtuigen liet vallen, zonder parachute. Het is nooit bewezen maar heel vaak beschreven? Wel een Argentijn, net als de vrouw van de koning? Doet me denken. 

Goede winterdagen nog, overigens. Ik hoop dat het allemaal mee gaat valleen?

De Sabel

 "Tuig, Wafelijzer, Basji-boezoek, Gedrocht, Tapijtenventer" en meer van dat fraais, zo scheld 'De Kapitein', dat is kapitein Haddock dus, uit de Kuifje strips, maar ook uit die fraaie bioscoop film, naar zijn tegenstanders, en naar mensen die hij niet erg graag mag. (Kijk naar mijn FB profiel en je ziet wie hij is.)

Dat zelfde zou ik ook graag willen roepen en schreeuwen, maar dan met vele ergere woorden, tegen het 'tuig/schuim der aarde/eencelligen/pantoffeldieren', zoals die relschoppers door diverse mensen, waaronder politie en politici werden uitgekreten. Het is waar toch? Wat een vreselijk minderwaardig volk is dat, dat, terwijl de vreselijkste crisis in jaren ons land overvalt, nog even hun gelijk willen halen door steden en dorpen te gaan veranderen in slagveld-achtige gebieden. Elk begrip is natuurlijk verdwenen voor deze niet met hersenen gezegende lafaards en magoggels. Ik vond de uitspraken van Aboutaleb, de burgemeester van 010, groots en geweldig. Hij sprak hun taal en hij bejegende hen op een goede manier. Of het wat uithaalt? (Ik mag natuurlijk niet zeggen dat ze waarschijnlijk geen Nederlands verstaan? Nu ja, ik zeg het dus wel. Ik geloof al zijn leven, veroordeel me dus maar weer eens, dat het geteisem uit de allochtone achterstand wijken komt?)

Maar goed: hoe komt het zover in ONS land? In ons Nederland, dat het vuil van de straat, het geteisem van de achterstands-wijken  de overhand krijgt? Is dat door een falend overheidsbeleid? Is dat door een te softe regelgeving? Is dat door dat ons politie apparaat te aardig is voor dat volk? Is het omdat onze justitie te veel naar hun omstandigheden kijkt als het op straffen aankomt? Zijn wij, Nederlanders te tolerant? Gelukkig mogen we demonstreren, tegen alles en met alles, binnen de grenzen van de wet. Zo lang je niet die wet overtreed, kan je tegen en voor alles demonstreren en ja, dat is een goede regeling, maar wat er nu aan de hand is? Dat zijn natuurlijk vreselijke opruiende woorden van allerlei volksvertegenwoordigers die het niet eens zijn met het beleid van de demissionaire MP, Rutte, zoals daar zijn: Klaver, Jetten, Baudet, Wilders. Nee, nee, nee, die hebben niet tot verzet opgeroepen, dat zeg ik niet, maar met de verkiezingen voor de deur, moesten ze wel het eigen kiezers volk oproepen om op hen te stemmen, maar goed, ik aborteer, ik drijf af. Maar man, de Belgische/Franse/Duitse/UK/USA nieuwsdiensten smullen.

Maar goed. Ik zou het over 'De Sabel' hebben. Toen ik afscheid nam van de KM, na dik 32 jaar trouwe en oprechte dienst, ging ik de dienst uit als AOOLDGD, zoals oplettende lezertjes wel eens hebben opgevangen. Dat AOOLDGD is een acroniem, zo heet dat geloof ik, voor Adjudant OnderOfficier Logistieke Dienst Geneeskundige Dienst. Een hele mondvol, natuurlijk, maar ook een fantastische rang en ik had in die rang ook een paar fantastische functies. Ik was onder andere adviseur bij het clipperschip "Amsterdam", maar dat terzijde. Bij de benoeming tot die Adjudanten rang, een laagste officiers rang begreep ik, hoorde ook het bezit van een sabel. Een heel fraai ding, met een 'scabbard' zoals de Engelsen zeggen, een schede, maar dat klinkt wat erotisch in onze taal. Het is een "erewapen" hoor, alleen om om te gorden bij bijzondere gelegenheden zoals Koningsdag/Koninginnedag, zoals het toen nog werd genoemd. Ik heb het wapen geloof ik ooit eens omgegord om daar mee paraat te staan op een van die dagen. 

Maar goed, gek genoeg is die sabel mijn onvervreemdbaar eigendom, net als al die medailles die ik bij mekaar heb verdiend, van allerlei missies en zo, en ja, ik bewaarde het wapen ding in een slaapkamer kast, mijn lief is niet zo voor dat spul. Ik wist dat-ie-der-wel-ergens-was, maar ja, veel emoties heb ik niet met die sabel, eigenlijk. We verhuisden ooit van het criminele A'dam ZO naar het vredige en "crimineel vrije" Amstelveen en, in een van de eerste maanden dat wij daar woonden, hoorden we een hoop gebonk, in het midden van de nacht. Het bleek een zogenaamde plofkraak. Men, wie?, had met een hele dikke auto op de chique schoenen- en lederwarenzaak beneden ons ingereden en had een enorme puinhoop annex koelerazooi aangericht, tevens een hoop dure lederwaren gejat. Iets dergelijks gebeurde nog eens, verderop in de straat en ik besloot om maar eens in actie te komen, mocht het weer gebeuren. (Die auto was in de ruïne blijven staan, maar was gejat ergens in Utrecht, bleek.)

En ja, dat gebeurde natuurlijk weer. Op een gegeven nacht werden we weer opgeschrikt in onze welverdiende nachtrust, we werkten toen nog allebei, door een enorme dreun in het pand beneden onze slaapkamer. Ik was, binnen dertig seconden, volledig alert, aangekleed en bewapend (de sabel stond in een kast onder handbereik) en ik rende als een gek de twee, korte, trapjes af naar buiten. Daar stond een knul met een brommer allemaal spullen aan te pakken die een tweede knul, in de door hen gekraakte etalage, hem stond toe te smijten.  Onder het roepen van: "Tuig, Wafelijzer, Basji-bozoek, Gedrocht, Tapijtenventer", maar dan anders, begon ik op de eerste man in te meppen met het, nog in de schede verkerende sabel. De, ik mag het niet zeggen misschien, maar wel Noord Afrikaans uitziende idioot, begon "Inshallah" en weet ik wat te roepen naar zijn maatje, die als de weerlicht het PD (Plaats Delict, hoorde ik van de wouten) verliet en samen met zijn gassie een brommertje beklom, ondertussen mij allemaal Arabisch aandoende verwensingen aanroepend. Enkele minuten later arriveerde de politie, ondertussen was ik bezig om wat gestolen goederen, die de boeven hadden laten vallen, in de gebroken etalage ruit naar binnen te leggen.

De wouten, goede mensen natuurlijk, zagen me staan, in nachtgewaad, met een sabel in mijn klauwen, voor een kapotte etalage ruit, met het schuim op mijn mond, gestolen dure schoenen en lederen tassen in mijn handen en vonden het eigenlijk wel slim om in te rekenen. Een overbuur kwam in hemdsmouwen en ook op slippers getuigen dat ik juist de inbraak aan het 'voorkomen' was en ik mocht weer gaan, op afspraak dat ik de volgende ochtend mijn verhaal kwam doen. 

Maar goed, dit verhaal is eigenlijk al te lang geworden. Op sociale media, een soort buurtgroepje, las ik dat in Amstelveen, dat rustige, rechtse, vredelievende, vooral gelukkig joodse, wat arrogante, wat kakkerige, wat gesloten, nu ja, in ons zeer geliefde wat rustige Amstelveen dus, er ook was opgeroepen tot rellen. Nu is het momenteel zo dat onze straat, de Rembrand(t)weg, een soort Kalverstraat qua chique winkels, net wordt heraangelegd en dat er dus duizenden klinkers, stoeptegels en trottoirbanden los liggen op de weg. De wegenherstellers hebben die losliggende zooi tot dik na zessen op lopen ruimen, hetgeen wel onder de invloed van de politie moet zijn gebeurd, want, waar zie je nog mensen in de bouw na vier uur werken?

Achteraf hebben wij niets gemerkt van een demonstraties en, op het moment van schrijven, het is nu bij tienen in de avond, is het doodstil in onze wijk. Toch heb ik vanmiddag De Sabel maar weer eens uit de kast gehaald, een beetje afgestoft, eens goed bekeken en tja, ook met emotie in de hand gehad. Je weet maar nooit toch? Ik zal de sabel absoluut gaan gebruiken mochten er tuig demonstraties gaan zijn.

Goh, denk ik bij het bevatten van het wapen, is het alweer zoveel jaren her dat ik die heb gekregen?

Ergernissen

Derksen en Doen

"Ik ben het niet eens met wat je zegt, maar ik zal het recht om het te zeggen tot de dood toe verdedigen",
dit schreef de Franse Filosoof/dichter/(geloof)criticus Voltaire al, ergens aan het einde van onze 'Gouden Eeuw', die we dus niet zo maar meer mogen noemen als het aan bepaalde volksgroepen ligt.
Die bovenstaande woorden zijn ware woorden, mijnheer Derksen en ja, dat had u zich gezegd moeten houden, maar nee, u ging er, met een gestrekt been in en noemde de man, ik wil zijn naam niet eens intikken, zo veel verafschuw ik hem, een "anti Piet", ik mag 'zwarte' al niet eens meer tikken, geloof ik, zonder de kleurpotlood politie op mijn dak te krijgen. U ontnam het recht dat de man had om zijn mening te uiten.
Maar: 'de men', vaak linkse 'deugkneuzen' genoemd in uw kringen, gaat verder: u mag uw mond ook niet opentrekken en uw mening verkondigen. Dat u dat deed door een vreselijke flauwe en niet deugende grap, zij u vergeven."

Kijk, zo wilde ik een ingezonden brief beginnen die ik dan aan alle linksere kranten van het land zou versturen, maar ja, ach wat een gedoe? Ten eerste moet je je houden aan een aantal woorden, 300/500 of zo en ja, jullie kennen me, ik ben een man van weinig woorden, dus ik zou aan die eis niet eens voldoen, zoveel woorden kan ik niet eens bij elkaar verzinnen, mijn woordenschat zal wel niet toereikend zijn.

Maar even over Derksen dus. Ik ken de man nauwelijks, ik heb hem wel eens gezien in zijn thuisland, Grolloo, ik kom wel eens in Drente om te fietsen en een oomzegger had mij ooit zijn woning wel eens aangewezen. Geen klein stulpje natuurlijk, dus Derksen zit er wel aardig bij, qua poen en zo.
Nee, ik ken de man niet of nauwelijks. Het is een wat morsig figuur, vind ik, met een raar kapsel, een vreemd idee van wat een snor hoort te zijn en hij heeft een 'shabby' voorkomen.
Zijn bekendheid bij mij dan, is door dat hij een van de grootverdieners is als het om het voetbal gaat. Ooit, jaren her, hielden wij van voetbal. Het was, net als de meeste sporten toen, ook al een commerciële sport, maar de shirt reclames kwamen er nog maar net aan. Ajax speelde in dat heerlijke wit rood, PSV was te herkennen en de club uit Ro....., ik krijg het niet uit mijn muil, speelde ook al in zo'n fraai tenue. Wij, ons gezin, zaten op de zondagavond 'met-het-bord-op-schoot', quote Mart Smeets, naar Studio Sport te kijken, tot het leuke en afwisselende programma verdween en het Studio Voetbal werd.

Toen kwam de poen die sport binnen en ja,toen kwamen al die vreselijke analisten die een uren lang betoog gingen houden waarom die-en-die naar rechts moest en die-en-die een wissel was en waarom die pass, vaak met rode rondjes onderstreept, eigenlijk niet zo een goede gedachte was van die of die speler. En nee, dat duurde geen vijf minuten maar vaak vijf keer een uur op allerlei holadiee zenders die dus ook een vette graan uit de voetbal ruif meepakten. Als hoogtepunten van die poen pakkende productie pooiers waren die Derksen en de al even zo vermaledijde Jan Mulder het meest in beeld. (De laatste was natuurlijk ook nog oerdom, maar had zelf het idee dat hij ook intelligent was, een idee dat de doorsnee kijker al gauw achterhaalde als zijnde 'fake news.')

Maar goed, die Derksen treed op in een voetbal programma, dat nogal veel bekeken wordt. Ieder zijn meug natuurlijk. Hij werd, ook door mij, al vaker bekritiseerd omdat hij zich nog al tegen allerlei dingen afzet, die onder een vergrootglas liggen of lagen. Homo's, transgenders en dat soort zaken en mensen.
Ik vond dat niet kunnen, nog steeds niet. De BHLTI, misschien vergeet ik letters, zijn de mensen die ze zijn, ze zijn zo geboren en ja, ze zijn kwetsbaar, nog steeds. Dat er ook nog eens, door een moslim terroristen groep een aanslag op hen gepland was, doet aan dat mee gevoel zeker mee. Dat is, in mijn ogen, niet het geval met die rapper, Akwasi, ja, oké, de naam van die eikel kan ik opeens weer schrijven. Die Akwasi trad in het groot op voor een 5000 tal mensen, stamleden, nee, da's te grof, dat mag ik niet zeggen, Halsema is natuurlijk wel wit en hij verklaarde en plein public dat hij wel wist wat hij met een zwarte piet zou doen, namelijk mishandelen en hoe. Zijn publiek ging uit het dak.
En ja, als Derksen dan die foute opmerking maakt? Ja, heel NL valt over hem, terecht? AH en Gilette willen niet meer adverteren bij dat programma. (Nee, hun inkomens lopen als een gek terug, dus een goede smoes om niet meer advertentietijd te betalen.) Nee, Derksen ligt in mijn onderste schuif, hoor, nog steeds, maar ik verdedig zijn recht om te zeggen met iets waar ik het niet eens ben.
Helaas moet ik dat dus ook zeggen voor die Akwasi

Koningshuizen in opspraak (3)

Op mijn laatste blog, koningshuizen 2, werd er, natuurlijk, nog al gereageerd. Voornamelijk over het feit dat presidenten ook geld kosten en hun entourage ook en zo en ja, presidenten kosten poen, natuurlijk, bijna net zoveel als een koningshuis, per jaar dan, denk ik. Ik heb het nooit na gerekend, maar het zal wel allemaal te vinden zijn op het net?
Wat een president dan wel voor heeft op een koningshuis, is dat de man/vrouw (zijn er overigens vrouwelijke presidenten geweest? Ik weet het niet, de laatste keer dat het werd getracht werd de kandidate nogal onzacht getorpedeerd, die Hillary C., dus, door Trump, de grootste ramp die een democratie heeft voortgebracht. Nu ja, zegt men dan Hitler was een ramp, maar ja, die is nooit echt gekozen, niet democratisch dan.) 
Goed. Een president zit, in een echte democratie, niet meer dan acht jaar. Een echte democratie, zoals ik schrijf, dus geen bananen republieken zoals Venezuela/Colombia of Sranang of meer van dat soort narco staten. 
Zelfs Hank the Yank kan over vier jaar blij opkijken als Trump zijn zetel moet opgeven en zijn miljarden meer dan hij al had, veilig in Zwitserland, of op de Kaaiman eilanden, heeft belegd. 
Misschien krijgen de Yanks dan een echte president(e), die niet dom/asociaal/debiel, dan wel niet narcistisch/corrupt en anti democratisch is?
Goed, dat is hun, Amerikaanse, keuze geweest, die keuze hadden en hebben wij niet in ons land, wij zitten met die magoogels van de oranjeboom opgescheept, die geen idee hebben wat en wie hun volk is of wat het doet en hoe het volk hen kent. Nu ja, alleen dat wij veel voor hen betalen dus.
Tot 1813 hadden wij geen koningshuis, nu ja wat onhandige figuren die beweerden de stadhouder (plaatsvervanger van een verdreven koning) te zijn van de al genoemde verdreven koning Filips de tweede, maar indruk maakten die figuren niet, in ons land. Willem van Oranje werd ooit Vader des Vaderlands genoemd, maar dat was eeuwen later, toen de 'romantiek' de kop opstak. Hij werd opgevolgd door goede zonen en neven, die, en passant, ook nog even de democratie om zeep hielpen door de raadspensionaris om zeep te helpen.
Nadat ze, weer eens, gevlucht waren in 1795, kwamen in 1813 de oranjes terug en helaas aan het hoofd, ik ga dat allemaal niet herhalen, ik heb in het verleden genoeg gezegd over die patjepeeërs. (Onze koning Willem 1, toen nog een graafje van niks en niemendal, schreef zelfs smeekbrieven aan Napoleon om 'prins' te worden van een stukje land in Duitsland, ter grootte van de gemeente Amstelveen, zeg maar, zodat hij an wel 'prins' kon blijven.)

Over 'The Royals' dan maar even. Dat is al Freudenschade genoeg, hoor, in het Nederlands: leedvermaak dus. Laten we even beginnen met Hendrik de achtste, met zijn acht vrouwen, die hij, bij na allemaal, liet afmaken voor meerdere redenen. Een slecht mens, hoor. Laten we ook niet vergeten dat de Britten te lijden hadden en nog hebben, onder diverse koningshuizen. Er waren, niet in echte volgorde: Plantagents, Tudors, Stuarts, Hannoverians, Windsors, nu ja, ik vergeet er vast nog veel, maar het waren allemaal huizen met veel geheimen en schandalen, maar welke royalty heeft dat niet? Ik begreep dat de zo alom geliefde prins Claus een enorme etterbak was voor zijn personeel? Ik weet het niet, hij kwam over als een aardige man.
Wie geen aardige man is, is wel Philip, de man van Queen Elizabeth (2). Een vrij domme man, die vrij onvriendelijke en racistische opmerkingen maakt tegen personeel, tegen mensen die hij ontmoet enzovoort. Wel grappig om te horen en om te lezen en zo, maar ja, geen reclame voor een koningshuis, integendeel.
Nu was er weer een rel, om die Harry en Megan. Aardige mensen, een leuk en jong en jeugdig gezin, die je wel wat anders wilde toewensen dan in die vreselijke kliek van dat afgrijselijke Engelse burgerhuis beklemd te raken en ja, hoor: dat hebben ze gedaan.
Ze hebben zich helemaal losgemaakt van dat cluppie en zijn hun eigen leven gaan lijden en hebben zelfs hun titels en hun, nu moet ik even goed gaan spellen: hun "prerogatieven", ik had het bijna in een maal goed, slechts een keer de spellingscontrole gebruikt, naast zich neer gelegd en ja, dat vind ik geweldig. 
Omdat ze dat hebben gedaan, krijgen ze natuurlijk meteen geen cent meer van de Britten. Zelfs hun eigen beveiliging moeten ze 'zelf' betalen. (Sielie, maar ja, met een paar miljoen pounds a year kan dat er wel af, lijkt me.)

Dat Charles ooit koning wordt? Het lijkt me binnenkort wel waarschijnlijk. Zijn moeder gaat door tot het gaatje en ze lijkt niet dood te krijgen, ik gun het mensie het ook niet, natuurlijk. Maar ja, ze is al tegen de 100 en da's een fraaie leeftsijd om te stoppen, toch?

Koningshuizen in opspraak 2

Voordat ik verder ga over 'The Royals', wil ik het nog even hebben over onze zuiderburen, althans hun koninklijk gedoe. In 1830 moesten we afscheid nemen van de Belgen,nadat ze zelf hadden gerevolteerd. Arm België, denk ik dan, want zie wat er van dat land geworden is op heden, nu alweer driehonderd dagen zonder regering. Die afscheiding was natuurlijk na de Tiendaagse veldtocht waar ik nog een fraai lied, van een Studenten schutterij van zal citeren. (Het kwam vermoedelijk uit Leiden, ik hoorde het, twintig jaar geleden nog maar, uit de mond van een kaakchirurg die daar was afgestudeerd.)

En eens dan komt de dag
Waarop wij allen wachten,
Dan gaan wij naar de grens,
Om Belzen af te slachten.

Dan schiet het zevenvelds,
Met welgemikte schoten,
Dat godvergeten tuig,
Kartetsen voor de kloten.


Dit zijn natuurlijk slechts de eerste twee coupletten, de rest is heel scabreus, maar goed, zo was het gevoel in die jaren nu eenmaal.

Enfin, België maakte zich los, kreeg een regering, kreeg een koning, Leopold van Saksen Coburg, voor het gemak: Leopold de eerste. Hij was de oom van koningin/keizerin Victoria van de UK. Hij trouwde met een 18 jarige meid, Arcadia Clairet en kreeg daarnaast nog twee zonen uit een andere relatie.

Hij kreeg nog meer 'echte' kinderen, maar alleen zijn tweede zoon zou hem opvolgen als Leopold de Tweede en dat heeft de wereld geweten, hoor. Een erger beest heeft niet bestaan in zijn tijd, hij was Stalin, der Adolf en Mao ver vooruit. De man had een stuk land in Afrika gekocht, het latere Congo en buitte dat uit als zijn eigendom, wat het natuurlijk ook wel was.
Hij oefende, voor zijn koloniale gewin, een waar schrikbewind uit: er stierven, tot meerder eer en glorie van de koning, minstens twintig, dus 20, miljoen bewoners van dat gebied. Hij liet een ware volkerenmoord begaan. Verkrachtingen/martelingen/onthoofdingen waren er aan de lopende band.
(De schrijver Joseph Conrad schreef het boek "Heart of Darkness" daar over, later verfilmd al: 'Apocalypse now.")
Zijn zoon, Leopold 2 had overigens twee bastaard kinderen bij een 'vriendin' die maar liefst 48 jaar jonger was. Tja: groene blaadjes en ouwe bokken en zo.

Enfin, later waren er wel weer een paar goeiekes, hoor op de Belse troon, Albert 1 maakte zich super geliefd bij zijn volk door in zijn land te blijven tijdens de eerste wereldoorlog. In WO2 deed zijn opvolger, Leopold de derde dat ook, hij wilde zijn land en zijn volk niet verlaten na de Belgische capitulatie, een, in mijn ogen, dapper standpunt, dit in felle tegenstelling tot de laffe vlucht van ons koningshuis, maar ja: oranjes en vluchten, het zit in het bloed van dat geslacht. (Nu had Leo 3 ook nog al wat gedoe in zijn huwelijk en zo, hoor. Zijn vrouw stierf onder verdachte omstandigheden en hij trouwde al weer vrij snel met een Française van verdachte afkomst, zo een van: oh la la en hop sa sa zeg maar!)

Men kreeg nog Boudewijn, een aardig maar niet al te veel zeggend figuur en die getrouwd was met en halve non en waarvan men zegt dat hij een relatie had met zijn stiefmoeder? 
De broer van Boudewijn nam, als Albert de tweede, de troon over na de vroege dood van Boudewijn en trad terug voor zijn zoon, Filips, ook al zo een nietszeggend menneke. Maar laat die Albert 2 nu net een buitenechtelijke dochter hebben verwekt en dat kind, een dochter, Delphine Boell, nu helemaal niet te willen erkennen?
Die 'bastaard' dochter, een hele vervelende term, heeft uiteindelijk een proces aangespannen tegen Albert en ja, hij moest zijn DNA afstaan en ja, hij moest erkennen dat  hij de biologische vader van die Boell was.
Boell in de wolken natuurlijk. Nee, het was haar niet te doem om het geld en de erfenis en zo, maar ondertussen mag ze zich wel 'prinses van België' noemen en heeft ze recht op een deel van de erfenis van haar bio vader. Niet slecht en ja, misschien ook wel helemaal terecht, toch?

=PS: de ouwe Willemien, koningin Wilhelmina, wilde overigens een zootje Nazi misdadigers uitruilen om Leopold de derde vrij te krijgen. Voor haar (en misschien ook voor de huidige oranjes) was het voortbestaan van de feodale en achterhaalde families van monarchen belangrijker dan de berechting van oorlogsmisdadigers. Triest, niet?=