Politiek debat? Nonsens.

 Vanavond heb ik, heel even, naar het debat tussen de zes politieke leiders gekeken. Heel even, hoor. Het was op een commerciële zender en ja, daar zag ik meer reclame dan inhoud van het debat. In een van die reclames was er een mijnheer, met een hele arrogante stem, die belde om een alarm installatie in zijn huis 'aangesmeerd' te krijgen, er waren reclames van Kruidvat, die gewoon waren gejat van de Appie, reclames die ook nogal 'irri' zijn, overigens.

Maar goed, wat me opviel vanavond, tijdens dat korte bezoek aan die commerciële zender, was dat ik nu zes politieke bonzen zag, die allemaal hun credo's/meningen verdedigden. Ik vond het allemaal gelijkluidend: allemaal het beste voor ons land, voor ons volk en ja hoor, allemaal tegen de Corona.

Maar, dacht ik, het is net of ik zes supermarkt CEO's tegen elkaar hoor praten/reclame maken. De CEO's van, zeg: Appie, Albert Heijn natuurlijk, die grote uit Zaandam, de CEO van JUMBO, ergens uit Brabant, maar ook de topman van de VOMAR, een winkel waar ik zelf heb gewerkt en die mij zowaar een publicatieverbod oplegde. Ik leg dat nog wel eens uit, hoor, maar stel dat de hoogste baas van de DEKA markt er zou staan of die mensen van de ALDI en de LIDL? En dat zij in een debat zouden geraken?

'Ja maar', zou de eerste zeggen, 'mijn vlees is het meest verse dat er is'. De tweede zou dan: 'maar mijn groente is geweldig, dat weet heel het land.' Nummer drie: 'mijn brood is zo goed en knapperig, kom het maar proeven.' Even een slokje water natuurlijk maar dan CEO nummer vier: 'onze zuivel wordt alom in het land genoemd, qua smaak en voedingswaarde'. Boos staat nummer vijf op: 'ons gebak staat op een super hoog peil, daar kan niemand, jullie al helemaal niet, tegen op.' De laatste die een duit in het, al hele volle zakje gaat doen, zegt dan: 'wij hebben de meest verse kaasproducten. Dus zo!' En hij steekt zijn tong uit.

Tja, dat is zoals ik het vanavond even onderging. De slager die zijn eigen vlees keurt, de melkboer die zijn eigen kaas en eieren heeft geproefd en als beste heeft aangewezen, de bakker die zijn eigen brood aanprijst, noem maar op.

De politiek is een beroep, net als de mensen die ik hiervoor noemde een beroep hebben en het beste willen voor hun bedrijf of bedrijfjes. Met die uitzondering: de CEO's van grote of minder grote bedrijven hebben een achterban, die hun kan straffen door bijvoorbeeld een staking uit te roepen of door een door hen verkozen OR weg te stemmen. Waarna die CEO's al weer snel over kunnen en gaan stappen naar een volgend management schap.

Politici kunnen helaas alleen afgestraft worden door niet op hen te stemmen. Maar dan volgen er vaak andere jobs hoor. Kijk naar al die oudere ex Kamerleden/ministers die nu in allemaal overheden zitten? Rosenmöller onder andere. Rouvoet, Kant, Van Boxtel. Dat soort figuren komen altijd weer op hun pootjes terecht. 

(Er is ook nog die engbek van de VVD, ik heb zijn naam uit mijn geheugen gewist, hij deed iets fout bij de VVD, belazerde de belastingen en speelde met treintjes en is nu iets bij de woningbouw vereniging?)

Maar hoe vaak komt een gewone man/vrouw die ontslagen wordt weer op zijn of haar pootjes terecht? Die is vaak afhankelijk van het UWV, zullen we het over die instantie een andere keer eens hebben? Nee, als 'gewone man/vrouw' kom je, na een ontslag, niet gauw meer aan de bak.

Ik weet overigens geen enkele partij die je, als 'zo'n verslagen mens', je wel hoop geeft en je er wel weer boven op helpt?

Een korte

 Ja, het zal een kort Blogje worden, vooral omdat ik niet echt, nu ja, wie wel, geïnspireerd is dezer dagen om en vlot en belangrijk Blog te schrijven? (Zelfs mijn spelling account is traag en niet echt mee werkend, merk ik nu.)

 Dus ja, het wordt een kort berichtje, meer omdat ik wel iets moet schrijven om niet mijn 'licentie' bij Blog kwijt te raken, maar ook omdat ik wat kwijt wilde over namen, nu ja, achternamen, natuurlijk.

Misschien heb ik het allemaal wel eens verteld.

Ik gaf op mijn FB pagina al mee dat ik de naam van de mijnheer die het 'zout strooien' tegen de gladheid op onze snelwegen grappig vond, hij heet namelijk  "Slippens". Er zijn wel een heleboel namen meer, die ik apart of, in dit geval bijzonder en historisch vind. Om te beginnen, nu ja, da's niet echt apart, is de naam van een goede vriend van mij, ene Frans, met de achternaam Schuiling bedeeld. Nu ja, een gewone achternaam, toch? Denk je. Maar een van zijn voorvaders was een ware zeeheld en de naam Schuiling is ook nog eens toegekend aan een van (toen nog) Hr. Ms. schepen. Een mijnenveger, weliswaar, maar dan toch. 

Met diezelfde vriend bezocht ik ooit, toen dat nog allemaal mocht en kon en zo, het Mariniers museum in Rotterdam. Een aanrader, overigens, doe dat als het weer mag. Tot zijn, maar vooral mijn, stomme verbazing zagen we daar diverse zaken van zijn familielid van ooit.

Soit: over namen, dus.  Een van de meest vreemde namen die ik ooit tegenkwam was 'Dubbele Weerstand.' Ik had die naam/namen nooit gehoord, maar de drager van die naam vertelde dat die vrij vaak voorkwam in zijn geboorte plaats: 'Op Urk', vermeldde hij trots. Hoe hij aan zijn naam kwam, vroeg ik, maar, ja, nee, dat wist 'ie niet, een traditionele naam in de familie, vertelde hij. Nu ja, een aardige vent, die het overigens niet gemaakt heeft bij de marine.

Een aparte naam had ook de man die 'Der Nederlanden' heette en die, desgevraagd, wat een mooi en oud woord, overigens, ik houd van dat soort woorden, me vertelde dat hij een 'nazaat', ook alweer zo een heerlijk oud woord, was van een van de eerste koningen van ons land. "Van Willem de derde", dacht hij. Willem I was te netjes, voor zover Oranjes netjes kunnen zijn*, Willem 2 was geen vrouwenliefhebber, maar zijn zoon dan weer heel wel. Tsja, ga der maar aan staan!

Goed, de laatste: Ik heb ooit een man gekend die Hartwich heette. Zijn voornaam dan. Toen ik hem aansprak zij hij dat het als "Hattrick' moest worden uitgesproken. 'Maar', zei ik, 'hattrick is toch een voetbal, nu ja een sportterm?' Dat was inderdaad zo, vertelde hij. 'Mijn vader was gek op voetbal. Ik ben de derde zoon van vier zonen. Dus werd ik 'hattrick' genoemd.' 'Ik zou wel eens een biertje met je vader willen drinken', grapte ik. 'Ja, dat zou leuk zijn. Mijn ouwe heer doet in olie en zo. Mij jongste broer, de vierde van vier, heet dus: Olievier.'

Tja, soms wordt de wereld te gek voor woorden? Ik heb die pa nooit ontmoet, de Hattrick en Olievier zijn ook uit mijn wereld verdwenen, maar leuke verhalen zijn het wel. 

Die oranje kliek is er weer eens aan toegevoegd: de bemoeienis van het koninklijk huis met de vrijlating van die rare man 'Poch', die, zoals men zei, mensen uit vliegtuigen liet vallen, zonder parachute. Het is nooit bewezen maar heel vaak beschreven? Wel een Argentijn, net als de vrouw van de koning? Doet me denken. 

Goede winterdagen nog, overigens. Ik hoop dat het allemaal mee gaat valleen?