Historische blunders deel 4, de "Emser Depesche".

Er was ooit een man die een droom had. Die man heette Otto von Bismarck. Hij was ooit een Graaf, werd daarna een Vorst en, maar dan op het laatst van zijn leven, een Hertog. Die Von Bismarck droomde van een Groot Duits/Pruisisch rijk. Dat wilde hij bewerkstelligen door diplomatie. Von Bismarck was een diplomaat namelijk, hij was een soort Mark Rutte, maar dan van de Pruisische bond. Pruisen was toen nog een ministaatje in wat de Duitse bond heette, een groep staten en staatjes, vaak vage prinsdommen, koninkrijken, Palitanaten, wat dat dan ook moge zijn of zijn geweest, maar ook hertogdommen en wat dies meer zij, verspreid over, wat nu, tegenwoordig, het huidige Duitsland van is. Belangrijkste staat van dat verbond was Pruisen. Niet omdat dat koninkrijkje zo groot was, maar vooral omdat ze ooit zo groot was in de geschiedenis en omdat er, in Pruisen, een soort totalitaire staat heerste, een soort militaire dictatuur. Die was afgedwongen door diverse koningen, die vaak allemaal Frederik werden genoemd en die koningen/vorsten/Kurfursten, dat laatste woord met allemaal umlauts op de u en zo, allemaal die heersers dus, hadden vaak maar een doel: hun land vergroten en hun volk nu ja, verheffen. Zijn naam werd: Frederik de Grote.
Door een sterke politiek en doordat 'ie meerdere goede raadgevers had, maakte hij van zijn kleine rijkje een Groot Pruisen. Dat de man daarvoor bijvoorbeeld diverse veldslagen voor nodig had, tegen Oostenrijkers en Denen en zo en met heel veel doden, maakte hem niet veel uit. Frederik de Grote geloofde heilig in een militaire staat. Hij had de dienstplicht ingevoerd en had daar hele strenge keuring eisen voor in het leven geroepen. Zijn troepen, allemaal hele grote kerels en allemaal heel goed bewapend, werden getraind via de regels en normen die Prins Maurits van Oranje, ja de onze, in de tachtig jarige oorlog, had opgesteld.
Hij, die Frederik dus, was overigens wel een zogenaamd "kind van de verlichting", d.w.z. hij omarmde de nieuwe idealen om de mens te verheffen tot een hoger en beter doel, zeg maar. Nu ja, voornamelijk de rijke mensen, maar goed, hij zat wel op een spoor. 
Uiteindelijk werd, tussen al die landjes en staatjes en steden, de "Duitse bond" opgericht. Die Duitse Bond trad in werking uit kracht van de Bondsakte van 8 juni 1815, die door 38 staten, dat waren 34 vorstendommen en 4 vrije steden, werd ondertekend. Het doel van de Bond was enerzijds door een gezamenlijk optreden tegenover het buitenland de zelfstandigheid van Duitsland te bewaren en anderzijds het handhaven van de autonomie van de individuele staten.
(Die Duitse Bond verving het Heilige Roomse Rijk dat door Frans II van Oostenrijk in 1806 werd opgeheven. De delen van Pruisen en Oostenrijk die buiten het gebied van het oude rijk lagen, behoorden ook niet tot de Bond. Wel waren drie niet-Duitse vorsten lid van de Duitse Bond: de koning van Denemarken als hertog van Holstein en Lauenburg, de koning der Nederlanden als groothertog van Luxemburg en sinds 1839 als hertog van Limburg en de koning van het Verenigd Koninkrijk tot 1837 als koning van Hannover, dit terzijde.)

Maar, Duitsland was eigenlijk nog steeds Pruisen, ook zelfs met die aanhang en Bismarck wilde meer. Veel meer. Hij wilde een Groot Duitse Staat. (Waar hoorden we dat overigens nog meer?) Hij kon dat ideaal alleen maar bereiken als die Duitse Bond, Pruisen dus, een 'total Krieg' zou aangaan tegen een grote natie. Niet Rusland, dat land was te zwak, geen Nederland, Oostenrijk of België, die landen hadden nauwelijks bewapening, maar bijvoorbeeld tegen een grote economische tegenstander: Frankrijk. 
Maar: hoe kon hij dat bewerkstelligen? In die jaren was er (gelukkig voor hem) een hoop gedoe om de troonopvolging in Spanje, dat was toen, misschien nu nog, een achterstallig land, dom, armoe, veel katholieke invloed et cetera. De Franse keizer, Napoleon 3, zag het niet zitten dat een neef van de Pruisische koning de troon zou bestijgen in Spanje. Hij voelde zijn land omringd door Duitsers zeg maar. Hij zond dan ook zijn ambassadeur in Duitsland, ene Benedetti, een bericht, een  zogenaamde "depesche" om dat duidelijk te maken.
Bismarck zag nu zijn tijd gekomen. Hoewel het telegram van de Franse keizer helemaal niet echt aanmatigend was, veranderde de kanselier, Bismarck dus, die woorden en zond aan zijn koning, Wilhelm I, een bericht door dat de Fransen de Duitsers zwaar hadden beledigd.
Dat pakte. (Koning) Wilhem I raakte opgefokt, mobiliseerde zijn, heel goed getrainde, Pruisische leger, viel daarmee Frankrijk binnen en won de Frans-Pruisische oorlog in een paar weken. De Pruisische overwinning was zo overweldigend dat keizer Napoleon de Derde zelfs krijgsgevangen werd gemaakt. Enfin, tot overmaat van ramp besloot Bismarck om Pruisen meteen maar meteen een (1) land te gaan noemen, onder Keizer Wilhelm de Eerste. (Zie afbeelding boven.) Dat land moest Deutschland heten, moest dan maar meteen een keizerrijk worden en ja, der moesten Franse provincies ingelijfd worden.
Dat uitroepen van dat Duitse keizerrijk deed men, Duits subtiel als ze kunnen zijn, meteen maar in de Spiegelzaal van het paleis van Versailles, niet doorhebbende, Duitsers zijn niet echt door hebbers, dat dat de Franse wraak voor eeuwen op zou roepen. Dat gebeurde dus ook.
Wereldoorlogen een en twee en alle gedoe in het Europese parlement van nu, zijn gewoonweg reacties op die oorlogen. De totale armoede in het Duitsland van de jaren twintig, met de super inflatie en dus de opkomst van Hitler en zijn maats maten, zijn, indirect, maar begrijpelijk, de schuld van de Franse wraak. 
Dus ja, miljoenen doden, miljoenen militairen en burgers, miljoenen Joden en Romi en Homoseksuelen en politieke tegenstanders van de Nazi's, die stierven door een al lang gestorven diplomaat met een dubbele agenda?
Zien we zuks meer tegenwoordig? De oorlogen in Afghanistan en Syrië en Irak? De moorden op onschuldige mensen door islamitische terroristen? De gruwelijkheden die gebeuren in de Filipijnen, in Mali, in Ethiopië en meer van die nare staten? 
Ik denk het wel. Ik denk dat niet de militairen de oorlogen en de slachtoffers maken, maar de goed betaalde politici, met van die strakke driedelige pakken aan. Die fokken ons allemaal op, denk ik?

Mocht je willen reageren? Lucedith@gmail.com. Ik ga graag met je in 'gesprek'.

Historische blunders deel 3, de Boekverbrandingen!

Nee, nee, het is mij nog nooit overkomen dat er een boek van mij "verbrand" is, gelukkig. (Ik heb er dan ook slechts drie geschreven en die helemaal van onschuldige aard) Wat me wel ooit wel is overkomen, is dat er een boek dat ik op dat moment las, door een hele boze vader uit mijn handen werd getrokken en verscheurd werd en door een raam naar buiten werd geflik.... en dat ik de volgende ochtend die helften, nat van de regen, bij elkaar zocht en wat provisorisch samen plakte, met van die stroken Sellotape, je kent dat product wel. (Het was het boek: "De schat in het Zilvermeer", van Karl May.) Nee, ik heb mijn ouwe daar NOOIT over gehaat hoor, hij is ondertussen alweer veertig jaar geleden overleden en ik heb hem ook nooit echt gekend, zeg maar. Vaders waren zo in die tijd, zeg maar.

Wat wel echt gebeurde in het Duitsland van de jaren dertig was dat men boeken ging verbranden. Boeken van Joodse, humanistische, revolutionaire en anti Nazi schrijvers, werden op een hoop gegooid en in de hens gestoken. Dat begon in 1933, net nadat Hitler en zijn moordenaars bende(s)  aan het bewind waren gekomen. De boeken die verbrand werden waren in strijd met het 'Echte Duitse Volks bewustzijn', zo iets noemde Hitler dat dan.
Hij liet, nee hij deed het niet zelf, natuurlijk, door allerlei studenten verenigingen in het openbaar die boeken verbranden, boeken die die studenten, met een lijst van Goebbels in de hand, eerst moesten uit- en opzoeken. Wel zorgde hij, die, Goebbels, (de zogenaamde "Mahatma Propagandi", zoals hij, heel stiekem, spottend genoemd werd, vernoemd naar de naar de naam van Mathama Gandi die de Britten de duvel aandeed in het India van die jaren), dat die lijsten wijd verspreid werden.
Doordat die studenten, onder het Nazi regime, ook die boeken allemaal verbrandden, hadden vele schrijvers, maar ook geleerden, het idee, om hun thuisland te gaan ontvluchtten, immers, een land dat haar ideeën en zo weigert te erkennen, dus een land dat haar intelligentsia weigert te erkennen moet wel ten dode opgeschreven zijn.
De Nazi's begonnen in april '33 met de zogenaamde Judenboycott en met de boekverbrandingen in mei van dat jaar! Die boeken, van niet Arische of niet pro Nazi schrijvers, werden overal gevonden, in bibliotheken, natuurlijk, in verzamelingen van literatuurliefhebbers, in huizen en tuinhuisjes, noem maar op. De hele meuk ging mee, werd verzameld en werd, onder veel: "Heil Hitler" en "Sieg Heil" geblèr in de hens gestoken. Dat had natuurlijk zijn reactie.

Want, daardoor vluchtten veel schrijvers en denkers als bijvoorbeeld Einstein en zo naar verre buitenlanden. Het was, zoals met tegenwoordig zou zeggen, een echte "Brain Drain". De Duisters bleven alleen achter met tweede hands figuren, die het verschil niet konden maken. Speer, Goebbels, Von Braun, dat soort magoggels moesten het Derde Rijk gaan redden, maar konden dat niet, ze hadden er de 'power' niet voor, om het zo maar te zeggen.
Omdat "Der Adolf" ook nog eens de slimste van zijn militaire leiders eerst liet gevangen zetten en later afknallen heeft die donkere en duivelse figuur zijn eigen zogenaamde 'Duizendjarige Rijk' zelf naar de gallemiezen geholpen, gelukkig. Zoals hij zijn hele leven en zijn land en zijn volk naar de vaantjes en naar de klo... hielp en waardoor het Duitse volk tot op de huidige dag nog, door een oudere generatie dan de onze, nog steeds scheef bekeken wordt.*
Dus ja, de Duitsers verloren de oorlog door hun eigen leiders, is de conclusie, natuurlijk. Als je aan Brain Drain doet, zie je kans om de slimsten uit je land te verliezen, die dus naar een ander land gaan om daar wel slim en scherp te gaan zijn zitten te wezen.
Hetgeen natuurlijk ook aan de hand is met die afgrijselijke landen waar de Taliban of dat soort idioten en Hitler na-apers de dienst uit maakt en maken en waar de slimsten van de slimsten naar het westen gaan ontsnappen en in onze landen gaan wonen en werken. 
Ik hele slimme mensen uit dat soort landen ontmoet, artsen, architecten, ingenieurs, die niet onder een of andere Ayatollah wilden leven, omdat ze het: niet eens waren/te slim waren/te democratisch waren, wat dan ook, en dat dus ja, een Drain Brain voor die "geiten houders staten" inhield.

Een wat minder sombere noot: fraaie voorbeelden van die zogenaamde Leider zijn te zien in films als, bijvoorbeeld: 'Der Untergang', een fel omstreden film, maar ook in het boek en de film: 'Er ist wieder da". Een film naar het boek met de gelijknamige titel van ene Timur Vermes.

 * Stephen King heeft in zijn klassieke boek "The Stand" een hele goede analogie gemaakt over zaken als: Oost/West, Goed/Kwaad, gelovige/niet gelovige, slecht/goed en alles wat daar tussen in!

(En ja, oh ja, een voetnoot, ik kan het niet laten: anno NU verbranden we geen boeken meer en zo toch? Hier slaan we ook geen ramen van synagoges of Joodse winkels in, toch? Hoewel? 
Nee, hier veroordelen, in het openbaar, op de tv, flauwe jokers HLBT's over de moeilijkste keuzes van hun leven. In mijn ogen is dat net zo erg als de onderdrukking van vrouwen door de islam en de Taliban en vrouwenbesnijdenis! Maar goed, deze opmerking van mij zal wel weer niet in goede aarde vallen bij de Gijp en Derksen en andere voetbal fans?)

Denk der nog eens over rustig over na. Laat me zien/lezen wat je denkt, maar ik denk dat het niet gaat gebeuren dat jullie empathisch zijn, helaas.

Historische Blunders, deel twee

Het Trojaanse paard/Het Turfschip van Breda

Ik geloof dat iedereen dat verhaal/die verhalen wel kent? In de, tijdens mijn generatie dan, nogal veel gegeven geschiedenislessen, was het verhaal over dat paard, dat slechts een afbeelding van een paard was, natuurlijk, een van de eerste verhalen die de 'meester', zo heetten de leraren toen nog, vertelde, geloof ik, nadat hij uitgeraasd was over die vreselijke katholieke (ik ben opgegroeid in een vooral niet katholiek deel van ons land) Spanjaarden die het waagden om Tachtig jaar oorlog tegen ons te voeren, om ons, wij gelukkige protestanten, weer terug te voeren naar de nog gelukkigere Moederkerk, die van Rome.
Maar goed, dat Paard. Ergens in de geschiedenis, verleidde een knappe prins, uit Troje, een knappe prinses, uit Griekenland en schaakte haar. (Schaken was toen zoiets als bereidwillige ontvoering van een bruid door haar bruidegom, zegt maar!) Daar kwam gedonder van, natuurlijk en de Grieken verklaarden de oorlog aan de Trojanen, dat een zogenaamde stadstaat was, zoiets als Singapore nu en net zo rijk en belangrijk. Dat van die ontvoering ging niet helemaal goed en na dertig jaar belegering van de stad Troje besloten de Grieken tot een list. Ze bouwden een meer dan levensgroot paard, lieten die achter voor de stadsmuren en smeerden hem, zogenaamd, op hun schepen. Maar: in de buik van dat paard, een zo gezegd vredesoffer, zaten dertig soldaten verborgen, allen goed bewapend. De Trojanen, helemaal uit hun dakken vanwege het opheffen van het beleg, sleepten het paard de stad binnen, vierden feest en dronken Trojaanse wijn en Trojaans bier tot het hun oren uitkwam en pleurden vervolgens in slaap. Ook het wachtsvolk aan de torens en de poorten zoop te veel, en zo was de stad opeens open. De Grieken klommen uit het paard, openden de poorten en hun legers stroomden de stad binnen en veroverden die en slachtten, denk ik, de hele bevolking af.
(Vanwaar de kreet komt: 'Hoedt U voor Grieken die met geschenken komen.")

Ja, een fraai verhaal uit van vroeger en zo. Dit, mocht het al gebeurd zijn, gebeurde dan een kleine 3000 jaar geleden. In Troje, een stad die echt bestaan heeft en later werd opgegraven. (Voornamelijk door ene Schliemann, denk ik?) 
Maar, het rare is, dat het verhaal door Homerus werd opgeschreven, je kent hem wel, van de Odyssee, toch? Nu kennen we al die klassieke verhalen en geschiedenissen niet zo goed meer, onze geschiedenis lessen beginnen geloof ik bij het ontstaan van de Kabouter partij in Mokum of gaan nog net even terug naar WOII, maar vooral niet verder dank aan de Linkse partijen die onze Geschiednis de nek om willen draaien, redenen daarvoor? 
(Ga daar later over op in. Ik keek naar de quiz 'De slimste mens' en geen van de kandidaten wist van Het Twaalfjarig Bestand, laat staan de data. Soit, ik ben een ouwe Grumpie.)
Maar, wie wel, in die jaren, zijn geschiedenis goed gelezen had was de zoon van Willem de eerste, ene Maurits, een jonge go-getter, een 'go-to-guy', die het oorlogsbedrijf van zijn ouwe heer voort zette. (Maar op een veel betere en geavanceerde basis) Hij wilde koste wat kost zijn 'land', over die kreet kunnen we het nog wel eens hebben, van de Spanjaarden bevrijden, inclusief een van mijn hele verdere voorvaders, dus, en bedacht een list om Breda in te nemen. Nee, niet met een paard, natuurlijk niet, maar hij bedacht een list, nu ja, niet hij zelf, het is en blijft/bleef een Oranje en die zijn niet al te clever, maar ene schipper, Adriaen van Bergen, kwam met het idee. Die schipper Van Bergen, uit Leur, voer wekelijks met zijn schuit vol turf naar Breda en kwam gemakkelijk de omsingelde stad binnen, omdat de bevolking natuurlijk brandstof nodig had en ja, ook moest er gebrouwen en gebakken worden.
Van Bergen stelde voor om een compagnie soldaten in het ruim van het schip te verbergen en zo, ongecontroleerd door de Spaanse bezetter, de stad binnen te varen en zo de stad te heroveren.
Na allerlei moeilijkheden, er hoestte een soldaat die meteen door zijn commandant werd doorstoken, zoiets, er werd een soldaat door zijn knie geprikt, door een, de turf controlerende Spaanse soldaat, maar die bevrijder gaf geen krimp en zo lukte het ook voor de soldaten/bevrijders om ongehinderd de stad imn te komen, de poorten te openen  en zo werd het Turfschip van Breda het nieuwe Paard van Troje. Gelukkig voor hem behield Maurits alle eer voor die list en verdween Van Bergen uit de geschiedenis, zo ongeveer, tot dit schrijven.
En ja, net als met deze voorbeelden, zal ik laten zien dat de geschiedenis zich wel degelijk herhaald.

Historische Blunders (1)

Je kan je, als je een beetje geïnteresseerd bent in de geschiedenis, wel eens afvragen wat de grootste historische blunders nu eigenlijk waren in de geschiedenis van de mensheid.
Was het de geschiedenis van het "Trojaanse paard", zo veel eeuwen geleden, was het de moord op de gebroeders De Wit, in onze "Gouden Eeuw". Was het onze VOC, met al dat gedoe in de peperhandel, was het de slavernij van de WIC, de 'West Indische Compagnie?' Of was het misschien de inval van Napoleon Bonaparte in Rusland, of de inval van hetzelfde land door Adolf H.? Of was het misschien de Russische revolutie? Nou ja, of de oorlog van 1870-1871, (tussen de Fransen en de Pruisen) waaruit twee wereldoorlogen met miljoenen en miljoenen doden ontsproten? Of, ja dat kan, was het onze Indonesië politiek? Of de vlucht van het Koninklijk Huis naar Engeland, dan later naar Canada, in WO2? 
Ik weet het natuurlijk niet, er staat geen "TOP 100" voor al deze fouten, nu ja, vaak foute beslissingen, soms blunders, soms gewoon idioterieën, maar ik ga van acquit met ene JFK, John Fitzgerald Kennedy, 1917-1963. 
Hij was POTUS van1960 tot zijn dood, nauwelijks drie jaar later, vermoord door Lee Harvey Oswald, in Dallas, in 1963, zoals men zegt en twijfelt. Voor mijn generatie was JFK toen een held. Een jonge en charismatische All American Boy, met een mooie carrière, een fraaie vrouw en een sterk politiek beleid. Maar is dat wel allemaal zo?
Na herlezing en na meer herdenking, geloof ik dat JFK een van de meer foute mensen van onze aardkloot was, in onze tijd. Nee, natuurlijk niet erger dan Stalin/Hitler/Mao of dat soort marionetten, maar, believe you me, het was geen prettig mens. Om te beginnen liep hij zij je-weet-wel behoorlijk na. Het aantal vrouwen dat heden ten dage, helemaal terecht, Me Too zegt en doet, is klein in verhouding met de 'slachtoffers' van JFK, hoor. Hij was een superrijke playboy die totaal geen compassie had met met vrouwen of minderheden. Hij gebruikte, lees misbruikte vrouwen. Ik gebruik mijn fietsen: ope an fa, maar altijd een klopje op het stuur of het zadel: 'Goed gedaan, maar dat deed hij niet eens tegen over zijn vrouwen.
Maar goedf, om verder te gaan: hij startte die hele Vietnam oorlog op. Lees boeken van James Webb, Karl Marlantes en Philip Caputo, om nog een na te lezen hoe die oorlog er aan toe ging en hoe de verhoudingen tussen de States en de corrupte Vietnamese heersers waren en je koopt NOOIT meer een Vietnamese loempia, hoor.
Hij was de zoon van een totaal antisemitische ambassadeur en zakenman, ene Joseph K. Een man die door corruptie tijdens de drooglegging rijk geworden was en een bewonderaar van Adolf H. was.
JFK diende in WO2 bij de USNavy, werd gewond en er werd een fraai opgeblazen verhaal over zijn heldenmoed verteld, toen hij zich kandidaat stelde voor politieke functies.
Hij wilde Cuba, communistisch geworden onder Fidel Castro, nog wel bekend neem ik aan, bevrijden, zeg maar en startte het vreselijke Bay of Pigs fiasco op. De Russen reageerden en zonden raketten, al dan niet met kernkoppen, naar Cuba in koopvaardijschepen. Die raketten werden aan dek van die schepen vervoerd in houten kratten met een label van 'ontwikkelingshulp', zoiets.
Gelukkig was Chroestjov, de toenmalige president van de Russen, slimmer dan JFK, dat was niet zo moeilijk en hij liet die schepen terugkeren.
Ondertussen verergerde de situatie in de US nog meer. In die jaren wilden de Afro/Amerikanen, ik mag het 'zwart' woord niet gebruiken, natuurlijk, hun terechte rechten en gelijke rechten, terecht behalen. We kennen allemaal, denk ik, de vredesmars van Martin Luther King, die ook, net als Mandela, geen echt lekkertje, maar JFK wilde er aanvankelijk niets van weten, van die gelijke rechten dan. Luther gaf die fantastische speech: "I have a dream".
Raadgevers moesten Kennedy met dwang overhalen om wetsvoorstellen te aanvaarden, waardoor donkere mensen niet meer achter in bussen en dergelijke moesten zitten. Ondertussen ging Vietnam door en steeds meer mensen uit de rest van de wereld demonstreerden tegen hem.
In Berlijn, tijdens een staatsbezoek, had hij uitgeroepen; "Ich bin ein Berliner", maar veel kritische politici hadden gedacht dat hij een dergelijke uitspraak beter in Hamburg of Frankfurt had kunnen maken, dat had mer bij die man gepast, een Hamburger of een Frankfurter.
Triest natuurlijk dat een mens vermoord wordt, en vooral voor zijn gezin, maar een groot leider van een natie was hij niet hoor.Maar ja, de USA snakte naar een "All American Boy", na al die sombere jaren van Truman en Eisenhower! JFK gaf het volk wat ze wilden: een sprookje. 
"Net als in de film ik wil het", was ooit een hit in ons land!

Op verzoek van criticus en meelezer F. zet ik de letters maat weer in Arial 14. Dank Frans!