Nee, nee, nee, ik stop er mee. Het is nu echt de laatste keer dat ik nog eens reageer op en over 'veteranen dag.' Dat die dag wordt gehouden: GEWELDIG. Ik vind dat alle veteranen vanaf 1940 tot en met nu, niet fel genoeg in een blakerende zon kunnen worden gezet. Ze/we, ik ben deel van die club veteranen, verdienen dat. Dat is van harte en welgemeend, ook echt waar en ik hoop dat de opkomst goed is, het weer uitstekend is en dat politici weer fraaie toespraken gaan houden en het lot van vele gewonde of erger getroffen oud collegae allemaal gaan verbeteren en zo en dat die politici zich dan ook aan hun woord houden. Of zo. Zie je de neuzen van die politici al groeien?
(Even terzijde: ik wil ook nog eens dat alle veteranen van de zogenaamde "koude oorlog" en dat zijn er heel veel, een lintje/medaille/bintang/erkenning gaan krijgen. Voor velen van hen was die tijd, vanaf de jaren zestig tot einde jaren tachtig, ook heel spannend en nam veel van hun vrijheden weg. Ik schreef daar, net als over die "anjer", al vaker over.)
Soit.
Waarom ga ik niet naar een Veteranendag? Simpel: men dwingt je haast bijna om een witte anjer op te spelden. De witte anjer was, voor sommigen van de lezers die het niet helemaal mee hebben gekregen, het symbool van ene Prins Bernhard van Lippe-Biesterveld, de man die, onder allerlei valse voorwendselen, ons koningshuis binnentrad, daar diverse dochters verwerkte en tijdens dat huwelijk ook nog eens diverse kinderen buiten dat huwelijk voortbracht.
Hij was geen eens een prins en zeker niet van adel, maar een man van een verarmd geslacht van arme 'herenboeren' zeg maar. Via een rare kronkel nam hij, onder voorwendsels, de titel van 'prins' aan, waarbij hij zich, zoals altijd, wederom onder valse voorwendselen in het huis van Oranje kon binnen dringen.
De Oranjes, het is nu eenmaal geen al te slim geslacht, toen niet en nog niet, trapten daar helemaal in, de moeder, Wilhelmina en de, hele aardige en sympathieke, dochter Juliana, de beste Oranje die ik heb meegemaakt, maar dit terzijde.
De man, Bernhard dus, was een oud SS man, hij was lid van de "reiter SS", hij was gewoon een fielt, een oplichter, een 'con-man', een verrader (hij schreef, zover ik weet, een brief naar Hitler, een man die hij ooit had ontmoet en, geloof ik, bewonderde, om stadhouder van Nederland te worden gedurende de oorlog), hij had contacten met diverse fascistische regimes, zoals me de Peron's in Argentinië, hij was een spil in het omkoopschandaal van Lockheed in Europa, hij stond aan de wieg van het Greet Hofman schandaal en ja, zijn symbool was een witte anjer in zijn knoopsgat.
Een ding pleit voor die vreselijke schurk, die door de veteranen wereld van ons land nog steeds bewierookt wordt: hij gaf, op zijn sterfbed, al zijn schanddaden toe aan een aantal journalisten. Nu ja, daar zal hij wel veel poen voor gekregen hebben, om zijn buitenhuwelijkse kinderen van te onderhouden.
Maar goed, mijn boosheid, mijn wrok word niet gehoord, natuurlijk. (Hij is (gelukkig) al veel te lang dood) Maar: er zijn nog veel te veel super rechtse oud strijders, zo noemen ze zich dan, die helemaal lijp zijn van die schurk van Oranje. Dat hij al helemaal geen veteraan was, hij vluchtte, samen met vrouw/kinderen en zijn schoonmoeder, de toenmalige koningin, al heel snel naar het buitenland, doet daar niets aan af.
Hij was namelijk de stem van het verzet, zei men, gedurende de oorlog. (De verrader King Kong, de man die operatie Market Garden aan de Duitsers verried, kwam uit zijn stal, begreep ik, uit goed gedocumenteerde verhalen van goed geïnformeerde historici.)
B. kwam overigens pas in actie toen half Nederland al bevrijd was, hoor. Hij heeft nog nooit een echt schot horen afschieten, daar was hij te laf voor, nu ja, hij was te bedacht op zijn eigen hachje. (En kom nu niet aan met dat hij in oorlogsvliegtuigen boven Duitsland vloog! Dat mocht 'ie niet van zijn schoonmoeder. Nu ja, als je al onder de plak staat van je schoonmoeder, ja, dan ben je een echte veteraan, dat is wel weer waar, nietwaar?)
Na de val van België en Zuid Nederland, gingen hij en zijn mannen op strooptocht, ze confisqueerden alles wat van hun gading was en gebruikten dat of verkochten dat voor heel veel poen, dan wel ruilden ze dat voor heel veel /huizen/boten/automobielen en dat soort zaken. (En ja, die zogenaamde Soldaat van Oranje was ook niet helemaal heilig, hoor!)
Die boevenbende, die zich toen nog de Binnenlandse Strijdkrachten noemden, waren hel vaak criminelen die uit de bajes waren ontsnapt of gewoon boeven die, ook voor de oorlog, al niet hadden gedeugd.
Dus met die man/met dat boeventuig zou ik me moeten afficheren omdat ik toevallig ook een Veteraan ben? Nou, ik dacht het niet! Ik zal me pas een veteraan voelen als dat ouwe gepeupel, die die boef elk jaar weer zo vereerd, uitgestorven is.
Ik kom pas in actie als men die paal in Wageningen ontmanteld heeft. Hij had namelijk helemaal geen en r.. te maken met die wapenstilstand? Hij werd amper gedoogd door de ECHTE militairen die daar in dat hotel wel aanwezig waren.
Nee, geen anjer voor mij, geen Veteranendag voor mij. Ik vind de herinnering aan die oplichter met zijn 'Nelke' (kijk op Utube eens naar Ton van Duijnhoven over Prins B) te storend om me er mee te vereenzelvigen. Ik heb niets tegen ECHTE veteranen, ik ben het zelf, maar die club die het nog steeds op die anjer houdt, nee, daar ben ik niet bij.
Maar: echte Veteranen, mensen die ECHT hebben gediend, moeten worden geëerd, daar is geen twijfel over mogelijk. Ze 'hebben bloed en goed' voor ons land over gehad. Dat mag nooit vergeten worden! Nooit! Maar: moet het dan onder de banier van een schurk?
(Nogmaals: ten overvloede, de mensen van de Koude Oorlog verdienen ook erkenning.)
Ok: val me hierover aan! Maar: lees de boeken van Gerard Aalders en van Van Zijl en denk dan nog eens na.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten