Maar: hij, Von Manstein, (die onder andere generaals Von Rommel en Guderian onder zijn bevel had), had de Engelsen nu bij hun pietje, hij kon ze oprollen! Waarom dan nu opeens dit telegram? Waarom moest hij nu opeens de tegenstander, de vijand laten gaan?
Zo beëindigde ik mijn vorige verhaaltje. Want: waarom zou Hitler zijn voortrollende oorlogsmachine laten stoppen om de Engelse tegenstander de kans te geven zich in veiligheid te brengen? Want dat gebeurde nu, met een duivelse snelheid. Op de berichten dat de BEF, nee, niet geinig want al uitgelegen in het eerste Blog, ging alles wat in Engeland aan vaartuigen lag, al dan niet zeewaardig, scheep en zette koers op Duinkerken, dit alles onder de bezielende leiding van de reeds gepensioneerde, maar teruggeroepen, SBN (Rear Admiral) Ramsay, en haalde enorme aantallen Engelse, Franse, Belgische en ook dde nodige Nederlandse militairen, maar ook burgers en zelfs politici, een weekdiersoort, maar wel tweebenig, van de stranden rond Duinkerken. Het was een machtig epos, waar nu, sinds een week of wat, (november 2017) een fraaie film in de bioscopen draait.
Maar het waren natuurlijk niet alleen Engelse schepen/jachten/bootjes, maar ook bijvoorbeeld uitgeweken Belgische vaartuigen en Nederlandse vissersschepen en coasters en zo, die na de inval van de Moffen naar Engeland waren ontkomen.
Er werden ongeveer 340.000 soldaten gered van de stranden, vaak onder zware beschietingen van de Duitse tank tropen en of de Duitse Luftwaffe.
De grootste vraag blijft natuurlijk: waarom gaf Hitler dat "Haltbefehl?" Er wordt nu, na meer dan 75 jaar, nog steeds over gespeculeerd. Men zegt dat de Duitse Fuehrer aan zijn ambtgenoot, Churchill, een handreiking wilde doen. "Kijk man, dit kan ik bereiken en ik laat je nu ontsnappen en we sluiten vrede op mijn voorwaarden en zo." Zo zou hij dan van die lastige Butsen af zijn, niet wetende dat Churchill een echte ijzervreter was en niet een laffe politicus zoals Hitler zelf was geworden. Natuurlijk speelde ook mee, dat hij al aan de inval in Rusland, zijn tweede grootste fout, dacht en de Engelsen niet in zijn rug wilde voelen en hun Goodwill wilde tonen en niet hun hele leger, groter dan 300.000 man was dat Engelse leger niet, hun Navy was wel heel groot, wilde vernietigen.
Een ander gedachtegang is dat der Adolf bang was zijn enorme sterke en goede en effectieve tankwapen te kunnen verliezen in een slag aan de stranden waar Engelse/geallieerde oorlogsschepen die tanks zouden kunnen vernietigen met verder dragend geschut. Ook zou hij een groot deel van zijn STUKA (Sturz Kamp Flugzeuge) de duivelse duikbommenwerpers, kunnen verliezen aan een veel meer superieure RAF.
Al met al was het een enorm gevecht rond de Duinkerkse stranden en bleven veel soldaten, maar ook burgers, in die strijd die ongeveer tien dagen duurde*. Maar, er was wel een wonder geschied, een wonder dat door Hitler zelf werd veroorzaakt. De redenen daarvoor zullen nooit bekend worden, de Duitse leider heeft ze nooit bekend gemaakt, maar iets in de bovenstaande geschreven motieven zullen er wel mee te maken hebben.
N.B.: Die Nederlandse kustvaardertjes, coasters geheten, en die Nederlandse tjalkjen/vissersschepen en zo, hebben wel dik 11.000 mannen gered van dat strand/die stranden. Als je nagaat dat een zo'n scheepje nauwelijks aan driehonderd ton kon vervoeren, maar wel soms 700 soldaten op sjouw nam, moet je een hele diepe buiging maken voor die vaak simpele zeelui van die bootjes, die vaak nog niet eens een zeekaart van het gebied hadden en urrenlang werden beschoten en aangevallen door de Stuka's!
Ik neem dik mijn pet voor die zeelui af.
* Lees onder andere: "Ride out the Storm" van John Harris.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten