Ik trap een enorme deur in, als ik zeg dat de Duitse oorlogsmachine van 1939 - 1943 in hele goede en bekwame handen was van hele goede en bekwame generaals en maarschalken. Ik noem: Rommel, Von Manstein, Von Rundstedt, Paulus, Student en Von Brauchitsch, onder andere, maar er waren er natuurlijk veel meer. Al die hiervoor genoemde bevelhebbers waren briljante strategen, die over het algemeen in WOI gevochten hadden en nu top posities bekleden in de Wehrmacht. Deze kerels, toen, in die eerste wereldoorlog, misschien luitenants, kapiteins of majoors, bekleden nu de hoogste militaire posities in hun land en hadden de intelligentie om een toekomstige oorlog voor te bereiden. Ze wisten dat er een nieuwe oorlog aan zat te komen, ze wisten dat, omdat Duitsland totaal vernederd was na 1918.
Misschien namen die mannen deel aan de zogenaamde Freikorpsen, (zie eerder) maar ik geloof het niet echt, deze mannen waren militairen met eer en trouw aan hun land en ze behoorden niet tot het gespuis dat deel uitmaakte van die Freikorpsen, over het algemeen, zoals Hitler en zijn navolgers gespuis, wel deden.
Zij, die militaire genieën, legden zich toe op de bestudering van de nieuwe oorlogssituaties en nieuwe tactieken. Ze bestudeerden de invloed van tanks, van vliegtuigen, van machinegeweren, van logistieke mogelijkheden en van de opleiding van hun soldaten en onderofficieren en kwamen tot allemaal nieuwe inzichten.
Hun inzichten heetten: "Blitzkrieg", de bliksemsnelle oorlog tegen hun opponenten, hun tegenstanders. Zij, die groep generaals, hadden de oorlog voor de Duitsers kunnen winnen en dat land de wereldheerschappij kunnen laten bekleden, ware het niet dat hun Leider, hun Fuhrer, er ook nog eens was geweest.
Het begon allemaal met Oostenrijk, "Heim in's Reich" heette dat, daarna viel Sudeten Duitsland (een stuk van Tsjechië en later heel Tsjechië) en ja, daarna, god, het ging allemaal goed voor Hitler en zo, volgde op 1 september 1939 de Blitzkrieg ten de Polen.
Die lieten zich niet al te snel verslaan, maar nadat de verraderlijke Russen, die een geheim verbond met Hitler hadden, het Poolse land ook nog eens in de rug aanvielen, was het gauw voorbij en werd Polen, voor de ugste keer, weer eens op gedeeld door vreselijk sterkere tegenstanders.
Daarna volgde de bezettingen van Denemarken, geen schot gelost, en Noorwegen. (Dat zat die Duisters niet glad, overigens, ze verloren er een heel aantal onderzeebootjagers, maar in ieder geval, ze wonnen die slagen wel.)
In mei 1940 vielen ze ons land, België en Frankrijk binnen. Binnen vijf dagen capituleerde ons leger, ging de koninklijke familie, met de poen, op de vlucht. Nu ja, genoeg over gezegd. (Even: een oranje nazaat heeft iets van vijfhonderd panden in Mokum. Hij schijnt poen zat te hebben. Belastinggeld van zijn uitkering van de staat?')
De Belgen verzetten zich nog al aardig lang, de Fransen nog langer, ze kregen de hulp van de BEF, nee niet lachen, het was het British Expeditionary Force, de Britse troepenmacht die naar het vasteland werd uitgestuurd en daar wil ik het zo, in deel twee, over hebben.
Goed, dat ons land in no time onder de voet werd gelopen was natuurlijk de schuld van diverse regeringen die geen cent uitgaven aan onze defensie en aan ons, totaal, verouderd, officierenkorps, die nog de de oorlog van 1870 bestudeerde. Men, onze legerleiding, had geen idee van vliegtuigen, van verdragend geschut, van machine geweren, laat staan van tanks.*
Dus ja, de Duitsers renden door ons land heen, vlogen door België heen en ook de Franse defensielinie, de Maginot linie, hield hen niet tegen. De tanks van Von Manstein waren oppermachtig, ze raasden door het Franse land heen en zouden zo, met een donderklap, de BEF omsingelen, ten gronde maken en zo zou Engeland geen enkele soldaat meer over hebben om het thuisland te kunnen verdedigen.
De Duitsers roken bloed, de Engelsen en de Fransen konden nauwelijks weerwoord meer geven en trokken zich terug op Duinkerken. Von Manstein was een paar dagen weg met zijn tank tropen en zou de geallieerden in de pan hakken. Hij was bijna voorbij de lijn waar de Britten zich hadden op teruggetrokken, in een wanhopige verdediging poging van hun stellingen: van Lens naar Bethune en zo naar Gravelines.
Maar toen kreeg Von Manstein een telegram. Een belangrijk telegram, een (bleek later) wereld geschiedenis omvattend telegram, een direct bevel van de Fuhrer:
'Auf Befehl des Führers ist nordwestlich Arras die allgemeine Linie Lens – Bethune – Aire – St. Omer –Gravelines (Kanallinie) nicht zu überschreiten.“
Maar: hij, Von Manstein, had de Engelsen bij hun pietje, hij kon ze oprollen! Waarom dit telegram? Waarom moest hij nu opeens de tegenstander, de vijand laten gaan?
=Dit was de eerste grote fout van Hitler. Er zouden meerdere volgen=
* Lees ook het boek: "Vlam in de pan" van Mr Roothaert. Hij was reserve kapitein bij de KL tijdens de inval van de Duitsers. Zijn cie verweerde zich kranig in die dagen rond Den Haag. Hij schreef bovengenoemd boek en liet daar in blijken dat de Duitser veel beter bewapend en uitgerust dan ons leger. Een waarheid als een koe, maar NA de oorlog werd hem een 'beroepsverbod' opgelegd, schandalig genoeg. Roothaert is de schrijver van o.a. de boeken over de dierenarts Vlimmen, ook verfilmd.
Misschien namen die mannen deel aan de zogenaamde Freikorpsen, (zie eerder) maar ik geloof het niet echt, deze mannen waren militairen met eer en trouw aan hun land en ze behoorden niet tot het gespuis dat deel uitmaakte van die Freikorpsen, over het algemeen, zoals Hitler en zijn navolgers gespuis, wel deden.
Zij, die militaire genieën, legden zich toe op de bestudering van de nieuwe oorlogssituaties en nieuwe tactieken. Ze bestudeerden de invloed van tanks, van vliegtuigen, van machinegeweren, van logistieke mogelijkheden en van de opleiding van hun soldaten en onderofficieren en kwamen tot allemaal nieuwe inzichten.
Hun inzichten heetten: "Blitzkrieg", de bliksemsnelle oorlog tegen hun opponenten, hun tegenstanders. Zij, die groep generaals, hadden de oorlog voor de Duitsers kunnen winnen en dat land de wereldheerschappij kunnen laten bekleden, ware het niet dat hun Leider, hun Fuhrer, er ook nog eens was geweest.
Het begon allemaal met Oostenrijk, "Heim in's Reich" heette dat, daarna viel Sudeten Duitsland (een stuk van Tsjechië en later heel Tsjechië) en ja, daarna, god, het ging allemaal goed voor Hitler en zo, volgde op 1 september 1939 de Blitzkrieg ten de Polen.
Die lieten zich niet al te snel verslaan, maar nadat de verraderlijke Russen, die een geheim verbond met Hitler hadden, het Poolse land ook nog eens in de rug aanvielen, was het gauw voorbij en werd Polen, voor de ugste keer, weer eens op gedeeld door vreselijk sterkere tegenstanders.
Daarna volgde de bezettingen van Denemarken, geen schot gelost, en Noorwegen. (Dat zat die Duisters niet glad, overigens, ze verloren er een heel aantal onderzeebootjagers, maar in ieder geval, ze wonnen die slagen wel.)
In mei 1940 vielen ze ons land, België en Frankrijk binnen. Binnen vijf dagen capituleerde ons leger, ging de koninklijke familie, met de poen, op de vlucht. Nu ja, genoeg over gezegd. (Even: een oranje nazaat heeft iets van vijfhonderd panden in Mokum. Hij schijnt poen zat te hebben. Belastinggeld van zijn uitkering van de staat?')
De Belgen verzetten zich nog al aardig lang, de Fransen nog langer, ze kregen de hulp van de BEF, nee niet lachen, het was het British Expeditionary Force, de Britse troepenmacht die naar het vasteland werd uitgestuurd en daar wil ik het zo, in deel twee, over hebben.
Goed, dat ons land in no time onder de voet werd gelopen was natuurlijk de schuld van diverse regeringen die geen cent uitgaven aan onze defensie en aan ons, totaal, verouderd, officierenkorps, die nog de de oorlog van 1870 bestudeerde. Men, onze legerleiding, had geen idee van vliegtuigen, van verdragend geschut, van machine geweren, laat staan van tanks.*
Dus ja, de Duitsers renden door ons land heen, vlogen door België heen en ook de Franse defensielinie, de Maginot linie, hield hen niet tegen. De tanks van Von Manstein waren oppermachtig, ze raasden door het Franse land heen en zouden zo, met een donderklap, de BEF omsingelen, ten gronde maken en zo zou Engeland geen enkele soldaat meer over hebben om het thuisland te kunnen verdedigen.
De Duitsers roken bloed, de Engelsen en de Fransen konden nauwelijks weerwoord meer geven en trokken zich terug op Duinkerken. Von Manstein was een paar dagen weg met zijn tank tropen en zou de geallieerden in de pan hakken. Hij was bijna voorbij de lijn waar de Britten zich hadden op teruggetrokken, in een wanhopige verdediging poging van hun stellingen: van Lens naar Bethune en zo naar Gravelines.
Maar toen kreeg Von Manstein een telegram. Een belangrijk telegram, een (bleek later) wereld geschiedenis omvattend telegram, een direct bevel van de Fuhrer:
'Auf Befehl des Führers ist nordwestlich Arras die allgemeine Linie Lens – Bethune – Aire – St. Omer –Gravelines (Kanallinie) nicht zu überschreiten.“
Maar: hij, Von Manstein, had de Engelsen bij hun pietje, hij kon ze oprollen! Waarom dit telegram? Waarom moest hij nu opeens de tegenstander, de vijand laten gaan?
=Dit was de eerste grote fout van Hitler. Er zouden meerdere volgen=
* Lees ook het boek: "Vlam in de pan" van Mr Roothaert. Hij was reserve kapitein bij de KL tijdens de inval van de Duitsers. Zijn cie verweerde zich kranig in die dagen rond Den Haag. Hij schreef bovengenoemd boek en liet daar in blijken dat de Duitser veel beter bewapend en uitgerust dan ons leger. Een waarheid als een koe, maar NA de oorlog werd hem een 'beroepsverbod' opgelegd, schandalig genoeg. Roothaert is de schrijver van o.a. de boeken over de dierenarts Vlimmen, ook verfilmd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten