Het ergste wat de 'vrije' landen van onze wereld, de westerse landen dus, is overkomen in de meest recente jaren is "TERREUR". Vooral, bijna eigenlijk, terreur vanuit de moslim wereld, hoewel ik niet doof of blind ben van de terreur die de afscheidingsbewegingen van bijvoorbeeld de ETA ons gebracht heeft. Ik zal straks wat verder gaan over terreur en terreur groepen. Maar ook sabotage was ooit een enorm dreigende begrip. Dat woord en dat begrip ga ik kort uit leggen: in de jaren '80 van de negentiende eeuw, dus rond 1885, zo ver weg alweer, was er nogal wat onrust rond de Luikse staalindustrie. De arbeiders kregen opeens door dat ze zouden worden vervangen door machines en zo en ze waren daar woedend over, natuurlijk. Ze gooiden dan ook hun, niet zondagse, klompen in die helse machines. Die apparaten moesten dus wel stoppen en ja, zo kwam het woord 'sabotage' tot stand. Een 'sabot' is namelijk een 'klomp' in het Frans.
Terrorisme is iets heel anders. Saboteren is vaak wel kwaadwillig, maar gaat bijna nooit met agressie, nu ja terreur, of zo gepaard. wel met woede, veel arbeiders zijn woedend op hun 'bazen', maar zullen hen niet gauw opblazen of doodschieten of zo, nee, ze houden het bij het gooien van (overigens in die tijd nog wel) dure klompen. Maar goed, sabotage, het is misschien niet goed te praten, maar wij, werkende mensen, hebben allemaal wel een gesaboteerd, toch? Door ons bijvoorbeeld ziek te melden, terwijl we helemaal niet ziek waren, zoiets?
Terreur is een veel erger begrip en een veel enger woord. Het stamt van oorsprong, nu ja, niet natuurlijk, maar het kwam voor het eerst voor tijdens de naweeën van de Franse revolutie. Het woord betekende aanvankelijk 'angst', een emotie die de de Franse dictator Robbespiere aanwakkerde. Mensen die tegen de revolutie waren werden massaal naar de guillotine gesleept en onthoofd en dat tijdperk werd toentertijd al, 'La terreur' genoemd. (Dus was iemand die tegen het schrikbewind van Robespierre was, een 'terrorist' genoemd.
Dat terrorisme nam in de tijden van de Russische tsaren enorme vormen aan en in het Rusland van die tijd werden afpersing, moord, bomaanslagen niet geschuwd. De eerste met naam bekende terrorist was ene Sergej Netchajev, die een terroristische organisatie in het leven riep: "de wraak van het volk." Het doel van die groep was alleen maar om angst te zaaien onder de bevolking, om zo het bewind van de Tsaar om ver te werpen.
Na de Russische revolutie werd het even stil rond het terrorisme. De wereld kreeg daarna het anarchisme om mee af te rekenen. Den k hierbij aan de moord op diverse 'gekroonde' hoofden, waaronder ene "Sisi", de keizerin die je nog steeds elk jaar voorbij ziet komen in de kerst tijd films. Maar ook Gavrillo Princip, die de eerste wereldoorlog ontketende, was een anarchist.
In de jaren zeventig stak het internationale terrorisme de nare kop op zoals nog nooit voordien. In 1972 vermoorden Palestijnen een hoop Israëlische sporters tijdens de OS van München. De toenmalige Duitse regering reageerde wel heel soft en liet de terroristen er mee weg komen. Daarmee was het hek van de dam.
Er begon, een terreur zonder weerga. Die jaren zeventig, zijn toen wel eens, maar nu niet meer, de hoogtejaren van het terrorisme genoemd. (Na nine eleven weten we beter)
Vliegtuigkapingen waren aan de orde van de dag, gijzelingen werden dagelijks vermeld in de media en ook ons altijd zo kalme land werd getroffen door terroristen. Laffe mensen die zich vrijheidsstrijders noemden, maar gewoon een laf clubje Mislukkers was, oeps, Molukkers. Lafbekken!
=later meer=
Geen opmerkingen:
Een reactie posten