 | |
| Goejanverwellesluis |
Zoals opmerkelijke lezertjes nog wel weten, hoop ik, heb ik een tijdje geleden een nogal sceptisch en cynisch stukje geschreven over de rol van 'ons' koningshuis, nu ja, de oranjes, in de geschiedenis van 'onze' natie, namelijk die van de Nederlandse staat. De rol van al die oranje figuren was niet echt geweldig. Zoals de zogenaamde Vader des Vaderlands, Willem de Zwijger, al vluchtte voor de Spanjaarden, die, al dan niet terecht, hun deel van hun koninkrijk weer opeisten, ging Willem maar eens terug naar de Dillenburg, zoals het voorvaderlijke Duitse slot heette. (Vandaar dus ook die strofe in ons 'Wilhelmus", "ben ik van Dietschen bloed".) Zijn opvolgers deden het wat beter, Maurits vluchtte niet, maar vocht tegen de Spanjaarden, Frederik Hendrik, idem dito, maar verdere nazaten renden 'like hell' als het weer moeilijk was. Stadhouder Willem V, vluchtte naar Engeland, terwijl zijn meissie, Wilhelmina van Pruissen, haar broer, een Wilhelm van Preussen, om hulp verzocht en dat ook kreeg. (Het Pruisische leger stormde ons land binnen en nu ja, ook weer buiten.) Die Wilhelmina is overigens nog aangehouden door de Patriotten in Goejanverwellesluis. (Ik schrijf die naam alleen omdat ik het zo een mooie naam vind en omdat ik er vaak door heen fiets. Een gat van driemaal niks, maar wel een mooi gat, overigens. Zie boven.
Niet dat er in het gat iets vermeld wordt hoor, over de gevangenneming van Wilhelmina, maar dat terzijde.)
Goed, in 1940 vluchtte het koningshuis dan toch maar weer eens, na enorme beloftes om dat NIET te doen, via kranten en radio en zo, van onder andere de kroonprinses, ja, Juliana, de latere koningin, maar het gebeurde wel. De miljarden van het koningshuis moesten natuurlijk veilig gesteld worden.
In die tijd was dat koningshuis opgescheept met ene Bernhard van Lippe Biesterfeld, een duistere figuur, die zich Prins noemde. Wat, zoals in de rest van zijn bestaan, ook allemaal gelogen was. De man, was geen prins, was nauwelijks een graaf, laat staan dat hij een adellijke titel had.
Maar, een playboy en een zwendelaar was hij wel en een goeie. Het hele Vaderland, de regering voorop, stond als een man achter hem en gaf hem zijn zegen. Toen de oorlog uitbrak ging hij natuurlijk ook naar het veilige buitenland en van daaruit cultiveerde hij, heel knap en heel zorgvuldig, zijn 'heldenrol' die er nooit was.
Maar goed, jullie kennen al die verhalen en zo. Er is een enorme hausse aan veteranen verhalen momenteel in ons land. Dertig jaar geleden werd een militair in ons land nog niet aangekeken, maar tegenwoordig ben je een kei als je een veteraan bent. En: terecht! Veteranen hebben dingen gedaan en gezien en meegemaakt die een 'normaal' mens niet meemaakt, nu ja, niet vaak. Maar goed: brandweer/politie/ambu mensen zijn vaak ook veteranen, daar moeten we ook helemaal trots op zijn, maar da's een ander onderwerp.
Nu ja, goed, verder, jullie kennen me. Ik ga te ver. In elk geval, ik kreeg een uitnodiging van een of ander veteranen platform. De uitnodiging was om een "witte anjer" te gaan dragen, of aan te schaffen of zoiets knulligs, want ja, dat was de anjer van PB, zijnde Prins Bernhard, die geen prins was, maar wel de MAN van de veteranen vereniging!
Ik ontstak in woede. Ik toeterde de hele lange, en hele lange, lijst op waarom ik absoluut niet geassocieerd wilde worden met die Bernhard, waarom ik hem een aanfluiting vond als zijnde een voorbeeld voor veteranen, de man is gelukkig al jaren dood en deed op zijn sterfbed zijn verhalen over zijn beschamende leven tegen een paar journalisten, en nee, ik wil absoluut NIET betrokken worden met die oplichter, die valse man, die boef en zo.
Nu ja, een leuk stukje, toch, even de Bernard frustraties der uit en even die zielige mensen die in hem geloven de waarheid vertellen, nietwaar?
Dus ja, ik schreef de reactie, drukte op "plaatsen" en keek even een stukkie Dalziel and Pascoe, een favoriete serie van me. (Ik had meegekregen dat Brazilië door omkoping gewonnen had, in het WK, door een steeds jankende Neumann, ook al weer zo een afstammeling van een na 1945 naar Brazilië gevluchte Nazi Duitser, begreep ik.)
Ik keek terug naar die pagina, van die veteranen met die anjers, weet je nog, maar no way, Jose, ik was helaaml weg uit het bestand, compleet gedelete, net als na mijn, niet al te fijngevoelige, stukje over de Willemien en haar rare gedrag. Die site bestond gewoon niet meer, voor mij dan.
Het maakt mij mijn urine niet op temperatuur, hoor, bij de KM zeiden we het is ruwer, maar het typeert dat soort, hele rechtse en hele oude mensen wel. Geen kwaad woord over het huis van oranje. Dat kunnen ze niet velen, denkelijk.
Daar moet je eens over nadenken. Ik ben NIET direct tegen ons koningshuis, helemaal niet, geschiedenis en royalty is vaak heel aardig en ja, ze doen, met hun bestaan, er eigenlijk niemand kwaad mee, maar het is wel vreemd dat ze zoveel macht hebben om via-via (zie ook Gerard Aalders en zijn kritieken over dat koningshuis) allerlei anti meningen te kunnen blokkeren.
Een president in ons land? Nee, daar moet ik niet aan denken, eigenlijk. Ik ben geen republikein, nu ja, niet in hart en nieren dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten