Vandaag keek ik, op tv, naar de herdenking van "De slag bij Arnhem". Dat was overigens een totaal mislukte operatie, het gevolg van schrille tegenstellingen tussen de Yank en de Buts, zijnde Eisenhower en Montgomery. Beiden wilden als eerste de "moffen" verslaan, dan wel als eerste (legermacht) in Duitsland zelf zijn. Ze, de geallieerden, waren al (van) ver gekomen, hoor, ze stonden zelfs aan de grenzen van de Heimat, maar hadden die nog niet overschreden en ja, beide Alfa Generaals, wilden de eersten zijn om dat met hun respectievelijke legers te bewerkstelligen.
(Nu ja, der waren heel veel onderknuppels die beide leger aanvoerders op-/aanzetten op die 'run op de Rijn.' Helemaal zeker is het niet, maar het schijnt dat de schurk van ons land, ja, zeker, ene Bernhard, er ook nog een vuige rol in speelde, lees boeken of artikelen over ene "King Kong", maar dit terzijde.
(Waarom zo een totale 'failure' moet worden herdacht is mij een raadsel. Men herdenkt het debacle van toch Gallipoli ook niet? Of de totaal verknoeide 'Raid op Dieppe', waar honderden Canadezen voor niets sneuvelden, of de 'Slag in de Java Zee', waar onze KM totaal werd weg gevochten, ondanks het heroïsche, maar domme en nutteloze aanvalsplan van Doorman?' Ja, in '88 hebben wij, de schepen van de Fairwind '88, kransen gelegd in de Java Zee, op de plaats van de slag, dat wel.)
Goed: de aanval op Arnhem was een FUBAR, een SNAFU zelfs. Ik heb het Airborne museum "Hartenstein", genoemd naar een villa waar er vreselijk gevochten is en een soortement hoofdkwartier was, in de zomer van twee jaar geleden bezocht, met mijn zeer goede vriend Frans.
Wij hebben wel wat met musea die over oorlogen en zo gaan. Eerder dat jaar waren we nog in "Flanders Field Museum", in Ieperen, over de Eerste Wereldoorlog en heel binnenkort gaan we naar het "Mariniers museum" in 010. Die bezoeken zijn voor mij goud waard, ik breng een leuke en interessante tijd door met een goede vriend, die op mijn golflengte staat afgesteld en, vaak zonder woorden, begrijpen we elkaar. Frans heeft veel echte en persoonlijke herinneringen aan dat Airborne museum overigens, maar dat schrijft hij zelf wel eens op.
Soit: ik keek naar de herdenking en man, wat was dat nogal knullig gedaan? Oh nee, nee, de vets stonden er allemaal, er waaiden vlaggen, er waren allemaal bands en kapellen, of is het kapels? Maar, goed, er was een ceremoniemeester, een oude stip van de Luchtmobielen, die het geheel een beetje uitlegde en dat HEEL goed deed. Maar wat HEEL storend was, was dat achter hem een Overste stond die, totaal niet geïnteresseerd lijkend en kijkend, op zijn telefoon en zijn klokje stond te loeren en helemaal niet de indruk gaf bij die herdenking te zijn, of de adjudant te steunen of zo. (Nu ja, misschien moest zijn vrouw bevallen? Ut kan, maar ik ergerde me er behoorlijk an.)
Ik zag een paar HELDEN, mannen van dik in de negentig, een tandemsprong maken! OMG, dat zoiu ik niet durven, eg nie! De nogal oudere heren, dikke negentigers, werden in een rolstoel gezet en, in mijn ogen, totaal onhandig en al helemaal niet professioneel, vooral hobbelend over de ruwe ondergrond, naar een podium gereden, waar zij, die oudere heren/helden, wat raar, zeg maar stom, op geholpen werden.
Ik ergerde me weer: zet dan gvdegvdegvd een zooi militaire verplegers in, stoere en grote kerels die wel een rolstoel kunnen rijden of tillen of zo. Ik vond het allemaal heel slecht geregeld.
Als dan ook nog eens een "Regimental Sergeant Major", met de mascotte van het regiment voor het publiek de linie passeert (het was een ezel), loopt er van alles weg en doorheen, maar er komt er niemand tot staan en loopt die RSM met de mascotte een beetje voor joker, want zonder enig eerbied voor de Engelse traditie van die mascotte.
Nogmaals: mijn chapeau diep af voor de veteranen, maar de organisatie krijgt een vier minnetje, hoor.
Nu ja, als tv kijker dan, misschien was het beter geregeld in de ogen van de mensen die het hebben bijgewoond? Ik hoor het wel van jullie kritische reacties!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten